Historia
Galeria
Kontakt

Trzcianiec (380–460) m n.p.m. - wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie bieszczadzkim, w gminie Ustrzyki Dolne. Istniejąca już od XV wieku należąca do dóbr Rybotyckich. Wieś leży na pograniczu Pogórza Przemyskiego i pasma Chwaniowa, należącego do Gór Sanocko – Turczańskich, u zbiegu potoków Roztoki i Klimówki, które poniżej wsi tworzą potok Krzywiec – dopływ Wiaru.

Przewodnik Stanisława Krycińskiego podaje, że w XVII wieku istniał tu dwór fortalitium. Ostatnim właścicielem tutejszego majątku był Kornel De Gronau Groman. Na przełomie XVIII i XIX wieku Trzcianiec wraz z Roztoką i Krzywem był własnością Adama Lewickiego, od którego te trzy wsie kupił w 1804 r. Sebastian Ostaszewski (1755-1826). Po nim dobra te odziedziczyła jego córka Karolina Ostaszewska (1809-1861) żona Aleksandra Gniewosza. Mieli wspólnego syna Włodzimierza Gniewosza.
Przed wojną działała tu szkoła, tartak i młyn. W miejscowości znajdowała się drewniana Cerkiew parafialna p.w. Narodzenia NMP z 1882 r., została ona zamieniona na magazyn, zdewastowana i rozebrana. Obecnie w Trzciańcu znajduje się Kaplica oddana do użytku w 1999 roku. W 1921 roku Trzcianiec liczył około 231 domów zamieszkiwanych przez 1400 mieszkańców w tym: 1218 wyznania grekokatolickiego, 112 rzymskokatolickiego i 69 mojżeszowego. Podczas Akcji "Wisła" wysiedlono około 857 mieszkańców na ziemie odzyskane. Wcześniej dokonywano wysiedleń ludności również do ZSRR. W 1959 r. osiedliła się w tej wsi grupa osadników greckich, którzy utworzyli spółdzielnię produkcyjną, zagospodarowując ziemię opuszczoną przez dawnych mieszkańców. Grecy podtrzymywali swoje tradycje, jednak z takich tradycji było coroczne, organizowanie dożynek połączonych z pieczeniem barana. Działała tutaj szkoła, gdzie dzieci greckie uczyły się z dziećmi polskimi. W szkole zatrudnieni byli nauczyciele polscy i greccy. Po wyjeździe Greków, spółdzielnię przejęło Wojskowe Gospodarstwo Rolne.
więcej

Mapa
Strona główna
Wszelkie prawa zastrzeżone © 2016